Edi lately, nag-aadik ako sa Kpop, Korean talkshows at Korean variety shows at Korean Reality shows. Hahaha.

Naset aside ko na ang Korean Drama.

Sabi ni Wewel: “Ate, naiintindihan ko na nanunuod ka ng Korean drama kasi maganda naman talaga mga storya, pero pati ba naman talk show at variety show? Iba na yan.”

Hahaha. Di ko alam, na-hook na ako sa culture nila at mga television shows.

Sabi ng hipag ko kelangan ko ng tigilan to kasi medyo malala na. Haha.

Sabi ko naman phase lang to, lilipas din to.

At saka di pa naman ako sumasali sa mga fan clubs ng mga idols na gusto ko, kaya safe pa ako. Hahaha.

Anyways…

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Bihira na kaming magkakasabay kumain sa iisang hapagkainan ng mga kasama ko sa bahay.

Isa na siguro sa factor yung naghiwahiwalay na kami groceries at luto since nagda-diet yung couple.

Nagkasabay-sabay kami kumain one time. Boodle fight.

Sarap.

Sa gitna ng kainan, nauwi sa akin ang usapan.

Bakit daw di ako mag set-up ng Tinder?

Tumatanda na daw ako, dapat daw mag date around na ako.

Kapag di namimingwit, di makakapamingwit.

Their keeping the press on me.

They keep bugging me about ny love life.

Til I told them that if I am pressured to do things I don’t want to do, I cry.

Totoo yun.

Naalala ko nagbirthday ako sa isang buffet na may live band.

Yung live band bumabati sa mga birthday celebrants, tapos ifflash pa sa screen name.

Pinipilit ako ng mga kapatid ko na babatiin din nila ako.

Ayoko.

Pilit sila ng pilit.

Until I cried.

It is still a classic amongst my family members.

Tawanan, kapag napagkwentuhan na umiyak ako over a silly birthday greetings.

Ayoko lang din kasi ng pinipilit. Lalo pa at alam nila na ayaw ko from the very start.

So bakit ayoko nga bang mag Tinder?

Wala sa personality ko ang mag date around.

I hate the prospect of meeting new people, boys specially. Boys specially that I need to please. No.

I am an introvert.

So how will I meet the one if I am like this?

Paano ako makakapamingwit kung di ako mamimingwit?

Di ko din alam.

Siguro lang din kasi, di ko pa talaga priority ang pamimingwit.

Baka next time, pag 40 na ako. Hahaha.

xx

1 Puna

Filed under Uncategorized

Para sa’yo – Mula sa akin


Para sa’yo,
Hindi na kita hinihintay.
Hindi inaasam.
Hindi hinihiling.

Hindi na kita hinihintay na dumating pa sa buhay ko.

Sumuko na ako matagal ng panahon. Sa likod ng isip ko, kung darating ka, sana noon pa. Sana hindi mo ako pinaghintay. Sana hindi mo ako hinayaang maglakbay sa mundong ito ng mag-isa. Sana sinamahan mo akong kaharapin lahat ng alinlangan, pagsubok at kabiguan. 

Pero hindi ka dumating nung mga panahong kailangan ko ng kasamahan, ng masasandalan, ng makakapitan.

Kaya hindi na ako umaasang darating ka pa. Hindi na kita hinihintay.

Hindi na kita inaasam.

Dati-rati, inaasam ko na matagpuan kita at matagpuan mo ako. Hindi kailangan na may slo-mo. Di kailangan ng meet cute. Di kailangan ng mala-pelikulang pagtatagpo. Nais ko lang na makilala ka at makilala mo ako.

Dati-rati ay naniniwala ako sa tadhana, sa soul mate. Na bawat tao ay may nakatadhanang magmamahal at makakasama sa habang buhay. Pero binigo mo ako. Kung nasa iyo man ang kabilang dulo ng pisi ng aking tadhana, siguro ay napigtas na.

Hindi na kita inaasam.

Hindi na kita hinihiling.

Ang sabi nila ang mabuting katuwang sa buhay ay biyaya at galing sa Diyos. Hiniling kita noon. Hiniling ko sa Diyos na sana ay magkaroon ako ng mabait at mapagmahal na kasama sa buhay. Yung hindi ako iiwan kahit anong pagsubok ang dumating. Yung makakasundo ko sa kahit anong bagay. Kasabay kong mangangarap. Kasabay kong tutupad ito.

Hiniling kita pero hindi na ngayon.

Pero.

Pero kung darating ka kahit huli na. Kahit hindi mo ako nasamahan sa mga importanteng bahagi ng buhay ko. Kahit na hindi kita nakatuwang sa pagharap ko sa mga problema at pagsubok sa buhay ko. Kahit na natagalan ka sa pagtunton ng kabilang pisi ng ating tadhana. Kahit na matagal mo akong pinaghintay – tatanggapin pa rin
kita ng walang pag-aalinlangan.

Kaya sana, tanggapin mo din ako at pagtyagaan.

Pagtyagaan at papaniwalain.

Papaniwalain na totoo pa ang pag-ibig. Na totoo pa ang tadhana.

Papaniwalain na hindi pa huli ang lahat. Na may panahon pa ako para mahalin ka sa mga susunod na mga taon ng ating buhay.

Tanggapin mo sana ang mga kahinaan ko kung paano ko tatanggapin ang sa iyo.

Punuan mo sana ang mga kakulangan ko kung paano ko pupunuan ang sa iyo.

Mahalin mo sana ako ng tapat kung paano ko ibibigay sayo ang aking pagmamahal at katapatan.

Hindi na kita hinihintay. Hindi inaasam. Hindi hinihiling.

Pero sana dumating ka balang araw.

Mula sa akin.
(Half meant ito, half gusto ko lang magsulat ng ganito. Sa ngayon ang dami ko pang dapat gawin na wala talaga sa isip ko ang pag-ibig (charut. haha) but seriously – di ako naghihintay ng lovelife, pero kung may darating why not, thank you very much! Kung wala edi…. Hahaha)

xx 

1 Puna

Filed under Uncategorized


Edi nakikinig ako sa Spotify ng mga kanta ni G Dragon. (Sorry na, 30-year old self , hahaha)

Yung tumabi sa akin sa tren, Koreana. Yung katapat ko Koreano.

Bumaba ako ng tren, sa pag tap ng card, yung dalawang nauna sa akin isang Koreano at isang Koreana (iba dun sa nakasabay ko sa tren).

Sumakay ako ng bus, yung driver – Koreano. Muntik na nga akong mag annyeong eh. Haha.

Pagbaba ko ng bus, akalain mo yung pasakay – highschool student na Koreano.

At ngayon, tapos na work ko sumakay na ako ulit ng bus, wala namang Koreano.

Naghintay ako ng tren, wala pa ding Koreano.

Pero ng pagkaupo ko sa loob ng tren, katapat ko Koreana.

Hahaha. 

Di ko alam kung ganun ba talaga kadaming Koreano nakakasabay ko sa paglalakbay ko papuntang trabaho o masyado lang akong aware kasi nakikinig ako ng Kpop. Hahaha.

O sya, makikinig pa ako ng BigBang. πŸ€£πŸ˜‚

Ta-ta.

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Bongga, dinala naman ako sa ibang facility (branch). Hahaha.

Di ko na alam nangyayari sa akin.

Para akong batong pinagpapasahan.

Para akong basurang pilit tinatapon.

Para akong mantsang gustong tanggalin, pero lakas ng kapit ko.

Kapit patalim.

Kelangan ko ng trabaho na ito eh. Maliban sa pangbayad bills, kelangan ko din ito pandagdag sa resume at para sa aking certificate.

Hay.

Bagong lugar. Bagong tao. Bagong katrabaho. Bago na naman.

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


I’ve been late for a merely 30 seconds to catch the train and since it is a school holiday, trains run hourly trips.

I saw how the door of the train close right infront of me and it is literally heartbreaking and breathtaking (since I ran to try to catch that trip)

And I cannot afford to wait for the next train or I’ll be late for work.

So, I took an uber.

Sunday. Night. Uber.

Not a good combination.

30 seconds of tardiness cost me almost 40 dollars.

Grabe. Sakit sa bangs.

Nakakaiyak lang yung 30 seconds. 

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


I actually like my job.

Really.

But I hate the uncertainty of what shift I will be put in. What area will they throw me now and who will be the unknown co-worker I will work with again.

I just hate uncertainties.

It takes me hours just being worried of what will the shift will turn out.

Will I remember the routine of the clients? 

Will my new co-worker (again) (since they’ve been rotating me in different areas and different shifts like crazy) will be patient and nice to me since I don’t know the routine?

Will the shift ends peacefully.

I thought I was adventurous, I thought I like exciting life.

But no. I hate uncertainties.

I realized I am a routine person. I love routines. I love knowing what will I do today or the next day.

I love working with the same people.

I love working in the same area.

Maybe it comes with age.

Maybe I just get tired of the adventures anx excitement and all I want is peacr and tranquility.

Haha. I don’t know.

I’ve been working in that place for 2 months now and I’ve already tried all the shifts (am,pm,night). Including later tonight, I will have worked in all the areas of the facility. And I’ve worked with a lot of new people.

Oh well.

What to do.

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized