Minsan nakakapagod ding magtrabaho para kumita ng pera.

Tapos mag-iisip ka ng mga pwedeng pagkakitaan ng “instant” na pera.

Pero sa mundong ito, bihira ang instant maliban sa instant noodles (tita jooooke, corny na ako. Haha).

Anyways, naisip ko ang isa sa mga pinakamadaling paraan para magkaroon ng instant na pera ay manalo sa lotto o sugal o gumawa ng ilegal.

Kakwentuhan ko tatay ko tungkol sa nga bagay na yan nung nakaraang araw.

Sabi ko: “Tay pano kaya kung mag tulak na lang ako? Baka yun ikayayaman ko.”

Tatay: “Madali nga kita dyan, madali din ang buhay.”

Ako: “May yumaman na ba na tulak?”

Tatay: “Kelangan Dr*g Lord ka muna bago ka yumaman, kung simpleng tulak di ka yayaman.”

Ako: “Eh kung mag Jueteng Lord na lang kaya ako?”

Tatay: “Hindi basta basta maging Jueteng Lord, kelangan madami kang kapit sa gobyerno.”

Ako: “Sino ba may hawak ng Jueteng sa atin?”

Tatay: “Edi si…”

Ako: “Ah, mahirap ngang kalabanin yan.”

Ako: “Oh sige tataya na lang ako ng Lotto at gagayak na para sa pang-gabi kong trabaho.”

Tatay: “Sige, ingat ka.”

Ayos tatay ko no, kala mo seryosohan ang usapan namin. Hahaha. Malakas sumakay sa ganitong usapan tatay ko kaya masarap kausap.

Wala lang, minsan di ko na alam saan huhugutin ang pera.

xx

Advertisements

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized

Ina


Yayakapin kita,

T’wing ika’y di makatulog.

Sasapuhin kita,

T’wing ika’y nahuhulog.

Igigiya kita,

T’wing ika’y naliligaw.

Bubuhatin kita,

T’wing ika’y di makagalaw.

Tatabihan kita,

T’wing ika’y nag-iisa.

Kakalungin kita,

T’wing ika’y balisa.

Habang buhay ako’y maaasahan,

Hindi kailanma’y ikaw ay pababayaan.

Habang buhay ako’y iyong ilaw,

Iyong liwanag at araw.

Habang buhay ako’y iyong ina,

Mamahalin ka kahit anong mangyari.

Habang ako’y iyong ina,

Aaraguin ka hanggang sa huli.

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized

Tula


Tayo’y araw at buwan,

Nasa isang kalawakan,

Ngunit kahit kailanma’y hindi magkalaan.

Tayo’y buwan at araw,

Mundo ay parehong nasasaklaw,

Ngunit hindi magiging magkasayaw.

Tayo’y langit at lupa,

Nasa isang panahon at kabanata,

Ngunit ang pagkakalayo’y makailang dipa.

Tayo’y lupa at langit,

Parehong mapang-akit,

Ngunit di magkikita at magdidikit.

Tayo’y umaga at gabi,

Magkapantay ng bahagi,

Ngunit hindi kailanma’y magkakatabi.

Tayo’y gabi at umaga,

Pareho ng halaga,

Ngunit tayo’y hindi magkakasama.

1 Puna

Filed under Uncategorized


Star above.

Shower of rain.

Cold breeze.

Blazing bonfire.

90s music.

Family and friends.

Stories.

Laughters.

Barbeque.

Cheap tents.

Smores out of stick from the ground.

Sound of the river’s current.

Beer at hand.

Ebook at the other.

Camping.

Camping.

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Nakaasa ang kaligayahan nya sa iba.

Mamamatay daw sya kapag iniwan sya.

Di na daw buo ang pagkatao kapag sya’y nilisan.

Presensya lamang daw niya ang kailangan.

Walang pakialam sa sinasabi ng iba.

Hihingi ng payo ngunit di naman pakikinggan.

Nasisira man ang buhay, basta’t nandyan daw sya ay sapat na.

Kalokohan sabi ko.

Paano kapag iniwan ka talaga nya?

Ano na ang mangyayari sa buhay mo kung nakaasa lamang ang kaligayahan mo sa kanya?

Bigla akong napaisip.

Tama nga lang na buuin mo muna ang sarili mo bago mo ibahagi sa iba.

Para kapag iniwan ka, basag ka man at may lamat ay buo ka pa ring mag-isa.

**para sa pinsan kong di na natuto. Kuya, gising na sa katotohanan!!!

xx

1 Puna

Filed under Uncategorized


My workplace is a very small facility that houses atleast 40 elderly residents.

Because of that, RNs there are only 5, alternating shifts. 1 RN per shift. But the intrigues, arguments, blaming game and passing responsibilities are endless.

Luckily, I am not affected by those.

4 of them argues or blames or scolds each other but they never argued, blamed or scolded me.

Miss congeniality?

Nope.

It is just a matter of doing one’s job properly, admitting that you did wrong or admitting that you don’t know something.

When they complain about one another to me, I just say “Really?” “Oh, yeah?” or a non-commital yes. I am so passive that they enjoy complaining to me. Hahaha.

I know that you might say that I am not courageous or I am really passive but I would like to describe my self as a peace loving person who hates arguments and complications. I don’t take sides. I am the usual lame “neutral” person.

I do not want to be in the middle of a cross fire. All I want is peace.

I also believe that my job do not define who I am. Yes, do your best for your job but do not live for your job.

Do not let your job to dominate your life.

Nakarinig na naman kasi ako ng sangkatutak na kuda tungkol kay ganito kagabi sa hand over tapos ng umaga nagreklamo din yung pang umagang RN. Daming intriga. Sige lang, tango lang ako. Bahala sila sa life nila. Basta ako payapa.

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Nasa school break pa ako, meaning pwede pa ako magwork ng full time, di tulad kapag on going ang school, 40 hours per fortnight lang ako pwede mag-work.

Kaso di ako binigyan ng full time schedule sa work ko this fortnight. Kulang pa nga sa 40 hours yung binigay sa akin eg. So nagmessage ako na if ever may mag sick leave, available ako to replace them (desperado lang?).

Kinausap ako nung isa kong ka-work last week na pwede ko bang i-cover shift nya this Thursday. Syempre go naman ako. Tapos nagkwento sya na tinanong nya Clinical Manager namin na ibigay as restday nya yung Thursday. Di pumayag yung manager at nagbanta pa sya na magqquit (bongga) kung di bibigay. Di pa din pumayag si manager. So si koya naisip nya na mag-call sick na lang, kaya tinanong nya ako.

Edi syempre nacurious ako kung ano meron sa Thursday at bakit nagbanta pa sya para lang di pumasok?

Ayoko naman i-cover yung mahirap na shift. Baka merong higher ups? Merong agency visit? Merong problema? Pero sabi nya wala naman daw.

Isip pa din ako. Tanong pa din bakit. Ayaw pa din sabihin.

Hanggang sa tiningnan ko ang kalendaryo.

Thursday.

February 14.

Valentines day.

Peste.

Light bulb moment. Minessage ko kagad si koya.

Sabi ko: “Now I know why you will call sick on Thursday. It is February 14th. Valentines day. Lol.”

Koya: “You checked the calendar just now?”

Ako: “Well, yeah. Everyday is just the same for me. February 14th is just another day for me.” (sabay tugtog ng Tumatakbo by Mojofly).

Si koya, di ako aware romantiko pala. Ipagpapalit ang trabaho sa lovelife.

xx

1 Puna

Filed under Uncategorized