Isang taon na ako dito.

Isang taon. 

Ang bilis.

Naalala ko pa mga struggles at pagsubok namin para lang makapunta kami dito ng kapatid ko.

Naalala ko pa nung hinatid ako sa airport nila nanay at tatay. Nakaupo sa malamig na sahig naghihintay sa pag alis ko.

Naalala ko pa lahat ng sakripisyo nila para sa amin. Lahat lahat ng hirap at tyaga – parang kailan lang.

Isang taon.

Tuloy tuloy pa din ang pangangarap. Tuloy tuloy pa din ang pagsusumikap para abutin ang mimimithi.

Isang taon.

Kung anu-anong trabaho ang ginagawa ko dito. 

Buhay abroad.


Cleaner. 

Baker.

Photographer.

Assistant in Nursing.

Buhay abroad.

Back to Zero. Back to basics.

Oo, naglilinis ako sa isang hotel habang pumapasok din sa isang aged care facility.

Nagtitinda ng brazo de mercedes at chocolate crinkles at nagpipicture ng family portrait, birthday, kasal at anik-anik pa on the side.

Hindi steady ang pagbebake at pagpipicture, minsan may order, minsan may bookings, minsan nganga.

Partida, nag-aaral pa ako niyan. Haha.

Kayod lang ng kayod.

Nung una nahihirapan akong sabihin ano nga ba ang trabaho ko dito. Pero tuwing naiisip ko na eto ngayon ang bumubuhay sa akin, eto ang isa sa mga tulay para abutin ang mga pangarap at plano namin — di ko din mapigilang maging proud sa sarili ko.

Buhay abroad.

Akala ng iba glaromoso. Akala ng iba mayaman ka na. 

Di nila alam na sa bawat tsokolate, damit at corned beef na natatanggap nila ay katumbas ng tagaktak na pawis, masakit na likod at nagkakalyong mga palad.

Isang taon.

Buhay abroad.

Isang taong buhay abroad.

Happy anniversary, self. 😊

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Di makatulog.

Bukas ng phone.

Pindot ng FB.

Scroll.

Scroll.

Scroll.

Basa ng balita.

Tingin ng pictures.

Basa ng fake news.

Basa ng useless trivias.

Scroll.

Scroll.

Basa ng tungkol sa NBA mula sa mga pips na nagiging NBA fan lang tuwing Finals. Hehe. (bitter! Go Spurs!)

Scroll.

Scroll.

Tigil.

Pindot.

Titig.

Tulala.

Titig.

Zoom in.

Titig.

Zoom out.

Zoom in.

Titig.

Zoom out.

Buntong hininga.

Ngiti.

Write a comment: “Wow, congrats! So happy for you two.”

Move on.

Scroll.

Scroll.

Scroll.

(Kinasal na si TOTGA. Haha. At in all fairness di ako bitter at di aki nasaktan. Inggit siguro kasi unti-unti ng nauubos mga kabatch kong single. Oh well.)

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


At 30, there’s too much adulting going on.

I cook dinner everynight.

Plan weekly meal plan.

Clean the house.

Clean the toilet and bathroom.

Clean our room.

Do the laundry.

Fold the clothes.

Organise the wardrobe.

Pay the bills.

Budget our money.

Go to work.

Study at the same time.

And plan for the future.

Soooobrang #domesticated ko na.

Kung dati sasabihin mo na ganito magiging buhay ko, baka pagtawanan lang kita dahil unang una di ako marunong magluto. Haha.

Pero dahil kailangan at walang magluluto para sa amin ng kapatid ko (while his busy earning money) napilitan akong matuto. Salamat sa Google. Haha. Kahit di masarap, atleast edible naman.

Oh well, papel. 

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Totoo pala na sa siyam na ginawa mong tama, yung kaisa-isang mali ang mapapansin.

Haist.

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Kahit na minsan feeling ko ang bad ko.

Kahit minsan feeling ko kulang ang prayers ko at personal relationship ko kay God.

Kahit ang dalas kong mag whine tungkul sa buhay ko.

Kahit madalas malungkot ako at di sure kung saan ba talaga ako patungo at nasaan na ba talaga ako.

Kahit na minsan nawawalan ako ng drive na abutin ang mga pangarap ko.

Kahit na minsan gusto ko na lang sumuko sa buhay mismo.

Madami pa ding blessings na binibigay ang Diyos.

Grabe talaga, iba ang power of prayers. Iba ang Diyos. Grabe.

Sa wakas, pasado sa exam! Bongga! 

Thank God! Hallelujiah! 🙏

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Ayan na naman silaaaaa!!!!

Nagpapakasal na naman silaaaaa!!!!

Hahaha.

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized


Reviewing for an exam on Tuesday. (Pray, pray, pray. Please, Oh God.🙏)

3/8 Assessments done. Deadline is around the corner.

0/160 hours of placement. Di pala kasama yung hours na trabaho ko this past few weeks. Sayang more than 50 hours din yun ata.

A lot of documents and requirements still need to be processed and sorted. 

Plans to be sorted. Money to be raised.

Mind and body to be prepared and work on.

(Ginawa ko ng post-it itong blog ko, bakit ba. Feeling ko kasi tuwing sinusulat ko dito mga dapat kong gawin, nagkakadrive ako ng slight na simulan. hahaha)

xx

Mag-iwan ng puna

Filed under Uncategorized